Je bent ‘schoon’, de behandelingen zijn klaar en de omgeving haalt opgelucht adem. De vlag mag uit, toch? Maar in plaats van opluchting voel je een overweldigende leegte. Je kijkt uit over een uitgestrekte canyon maar je voelt de grond onder je weg brokkelen. 

Tijdens de behandelingen stond je in de overlevingsstand. Je leefde van ziekenhuisbezoek naar ziekenhuisbezoek, gedragen door een medisch team en de mensen om je heen. Maar nu de storm is gaan liggen, wordt het stil. De appjes nemen af, het gewone leven draait door, en van jou wordt verwacht dat je de draad weer oppakt.

Juist nú begint misschien wel het zwaarste werk. De fysieke strijd is gestreden, maar het mentale en emotionele stuk heeft al die tijd in de wachtkamer gestaan.

 

Leren leven met de angst?

De levensgrote verandering en de angst

Je lichaam is veranderd, je perspectief op het leven is veranderd, en jij bent veranderd. Het kan voelen alsof je een vreemde bent geworden in je eigen leven. Daarnaast is er die constante, sluimerende angst. De angst voor een controle, angst bij elk pijntje, de angst dat de ziekte terugkeert.

Deze angst en onzekerheid zetten zich vast in je lichaam. Je ademhaling wordt hoog en oppervlakkig, je spieren spannen zich aan, en je staat onbewust nog steeds in de 'vecht- of vluchtstand'. Praten alleen is vaak niet genoeg om die diep gezeten overlevingsspanning los te laten.

Jouw lichaam wilt ook gehoord worden, dan pas kan het de angst loslaten.

 

Waarom ademwerk?

Je ademhaling is de directe afspiegeling van je innerlijke wereld. Als de angst regeert, stokt je adem. Met zacht en gericht ademwerk nodigen we je zenuwstelsel uit om eindelijk te kalmeren.

Ademwerk na kanker helpt je om:

• De angst te ontmoeten: Niet door ertegen te vechten, maar door er naartoe te ademen en de spanning in je lijf te ontladen.

• Je lichaam weer te vertrouwen: Je adem helpt je om opnieuw te verbinden met een lichaam dat soms voelt alsof het je in de steek heeft gelaten.

• Ruimte te geven aan rouw: Het verwerken van de levensgrote verandering en het verlies van 'wie je was' vóór de diagnose.

• Weer te landen in het nu: Uit het malende hoofd, terug in de rust van je eigen lijf.

Je hoeft dit niet alleen te doen. In mijn praktijk creëren we een veilige bedding waarin alles wat er nu pas uitkomt—de boosheid, de angst, het verdriet en de vermoeidheid—er helemaal mag zijn.

​

Kom weer op adem. Je bent welkom zoals je nu bent.